Menu

Najaarswerkzaamheden

In de tweede helft van de zomer, als het najaar dichterbij komt plannen we de werkzaamheden voor het najaar en de winter. Sommigen vragen zich af of het nooit op houdt. Het antwoord is inmiddels helder: “Het houdt nooit op”.

Waarom houdt het nooit op. Een belangrijke reden is de natuur. Als we droge zomer op droge zomer beleven dan gebeurt er iets met onze baan en met ons bos. De kap van percelen fijnspar vorige winter ligt nog vers in het geheugen. Dergelijke gedwongen kap maakt dat we op sommige plekken weer eens met andere ogen naar de baan kunnen kijken. Het wordt bepaald niet slechter als er meer licht en zicht komt.

Toegegeven, de eerste jaren is het even doorbijten, de plekken waar bos weggaat zijn niet direct op zijn mooist, dat kost wat tijd.

Omdat mijn bal wel eens op plekken terecht komt die ik van tevoren niet bedacht had, ben ik met regelmaat in de gelegenheid te kijken hoe bijvoorbeeld de heide groeit. In de carry van hole 16, die eigenlijk alleen maar uit groen en sappig gras lijkt te bestaan blijkt de jonge heide zich op veel plekken goed te ontwikkelen. Hetzelfde geldt voor de teeomgeving van hole 6.

Een andere reden waarom het nooit op houdt is de ambitie om onze baan steeds iets beter te maken. Vaak is dat speltechnisch van aard. Soms heeft het te maken met het beter kunnen beheren van tees, greens en fairways.

De enorme hoeveelheid regen die we dit vroege voorjaar gezien hebben, heeft ons geleerd dat een aantal bunkers erg gevoelig is voor uitspoeling. Om dat te voorkomen gaan we op hole 16 de greenbunker iets kleiner maken. Regenwater komt van het pad van 17, loopt over de voorgreen van 16 en gaat de bunker in. We gaan zorgen dat het water om de bunker wordt geleid.

We halen dus wat meters bunker weg op de ene plek, elders zullen we die meters weer toevoegen. Vanzelfsprekend worden dergelijke aanpassingen pas uitgevoerd na overleg met en volgens plan van de baanarchitect. Zo staat dat ook beschreven in ons beleidsplan.

Ik heb al eerder aangekondigd dat de paden de nodige aandacht zullen krijgen. We beperken de paden tot het hoogstnoodzakelijke en proberen als het even kan de paden uit het zicht te halen. Staand op de tee zien we het liefst rough of fairway en geen pad. De paden op 3 en 11 en 12 komen uit het zicht te liggen. Het pad van 6 naar 7 wordt steeds breder en krijgt ook de nodige aandacht. Er zijn nog een aantal andere plekken die veel beter kunnen. Zoals we nu lopen van hole 9 naar hole 10 kan ook anders en vooral veel beter.  Afhankelijk van de beschikbare kraantijd zal er ook op die plekken het een en ander wijzigen.

Joost Sträter,
Baancommissaris

 


Datum geplaatst: 2 september 2020

← Terug naar nieuws-overzicht