Menu

Is het nou nog niet klaar?

Als ik dit schrijf is de baan qualifying en zijn de greens net gerold. Als het weer het toelaat dan is rollen, zeker in deze tijd van het jaar te verkiezen boven maaien. Ik weet niet hoe het is als u dit leest. Als het te nat of te koud is dan spelen we weer naar tijdelijke greens.

Vorig jaar werd ik rond deze tijd aangesproken door iemand die mij vergeleek met keizer Wilhelm “het hele bos gaat er aan” was de nogal boude uitspraak. Ik durf te stellen dat het, anders dan rond huis Doorn in de twintiger en dertiger jaren, nogal is meegevallen.

Dit weekend werd mij bezorgd gevraagd of het nu eindelijk klaar was en ook of dit allemaal wel volgens plan was. Het bos blijkt voor velen tenminste zo belangrijk als de baan. Ik kan veel mensen gerust stellen. De kapwerkzaamheden zijn afgerond. De stronken zijn weggefreest en bijna alle takken zijn opgeruimd.

Was het allemaal volgens plan? Nee,niet alles is volgens plan verlopen. Er waren redenen om van de plannen af te wijken. Als we aan het zagen zijn dan wordt iedere genomen beslissing heroverwogen. Zo kwamen we tot de conclusie om de solitaire eik achter de green van 10 te laten staan. 

Op zes staat een eik die het zicht op de fairway ontneemt. Uitgebreid toegelicht zijn de weloverwogen redenen om die boom te kappen. Ik ben geen onmens en ook niet helemaal doof voor geluiden uit de vereniging. De beslissing over de kap van deze boom houden we nog even aan. 

In ons beheersplan bos en heide is beschreven dat eik, den en berk de boomsoorten zijn die op ons terrein thuishoren en dat beheerwerkzaamheden daarop afgestemd worden. Dit plan is voor geïnteresseerden in te zien, vraag dat vooral aan Marieke.

De keuze voor deze soorten is niet willekeurig. Deze bomen doen het van oudsher goed op de schrale grond waarop onze baan ligt. Het water zit diep en bomen hebben het lastig onder die omstandigheden. Daar waar een eik zich herstelt van een tijdelijke verlaging van het waterpeil is dit voor een beuk niet mogelijk. Beuken, uitzonderingen daargelaten, hebben het zwaar op De Hoge Kleij. Kale takken bovenin zijn de eerste signalen van het einde van een beuk. 

Dergelijke bomen worden “widowmakers” genoemd. Ik heb liever de dood van een beuk dan de dood van een gewaardeerd lid op mijn geweten. De beuk in de buurt van de tee van 4 is om die reden gekapt. 

Verminderde vitaliteit en een storm zoals we die in januari hadden is voor veel bomen ook geen goede combinatie. We hebben daarom onder andere afscheid moeten nemen van een tweetal beuken op 16. Over lariksen heb ik het eerder gehad, ook die doen het niet goed op De Hoge Kleij. Rot binnenwerk is eerder regel dan uitzondering.

De genoemde januaristorm is een andere reden dat niet alles volgens planning is verlopen. Naast de geplande kap zijn er door moeder natuur een tachtigtal extra bomen geveld. De opruimwerkzaamheden hebben onze greenkeepers veel tijd gekost. We moeten ook extra kosten maken. Een hoogwerker is nodig om takken uit bomen te halen om gevaarlijke situaties op te lossen. Veel van die bomen blijken ook niet vitaal; dat er bij een storm het nodige sneuvelt is dan opeens heel begrijpelijk. Inwatering en daardoor rot is een grote boosdoener.

De extra opbrengst van hout is helaas bij lange na niet groot genoeg om dergelijke kosten van te betalen. Voor extra kosten zijn wij niet verzekerd. Voor het omwaaien van bomen blijken wij wel verzekerd. Vincent en ik hebben een gesprek gehad met de bostaxateur van onze verzekeringsmaatschappij. De verzekering heeft een bedrag uitgekeerd dat in ieder geval groot genoeg is om de kosten voor bijvoorbeeld die hoogwerker of het extra uitrijden van stammen van te betalen. 

Ik wens u veel golfplezier toe!

Joost Str├Ąter
Baancommissaris

 

 


Datum geplaatst: 14 maart 2018

← Terug naar nieuws-overzicht