Menu

Alle eiken het bos uit?

De eikenprocessierups heeft de gemoederen flink bezig gehouden. Ook op ons terrein hebben nogal wat spelers en wandelaars last gehad van de brandhaartjes van die eikenprocessiekrengen. Heel vervelend natuurlijk. Wat te doen? Alle eiken kappen? Chemische bestrijding? Mannen in witte pakken met grote stofzuigers? Dat lijken ons niet zulke goede plannen. Het gaat immers om een natuurlijke plaag waar de natuur zich eigenlijk zelf het best tegen kan weren.

De natuurlijke vijanden van de eikenprocessierups zijn insecten zoals sluipwespen, sluipvliegen, zweefvliegen, lieveheersbeestjes en roofwantsen. Een bonte verzameling. En dan hebben we de kleine poppenrover, een keversoort, nog niet genoemd. Die vliegen, wespen en wantsen leggen hun eitjes in de eikenprocessierups en de larven peuzelen die rupsen van binnenuit rustig op. Niet aardig, maar wel doeltreffend.

Verder zijn veel vogels zoals koolmezen, pimpelmezen, boomklevers, de koekoek, kauwen en spreeuwen dol op de EPR, zoals de eikenprocessierups in vaktaal inmiddels heet. 

En dan is er nog de vleermuis, eigenlijk hadden we daarmee moeten beginnen, die eet namelijk de nachtvlinders zelve, de eikenprocessie-vlinders. En dat is ook effectief, want deze onooglijke nachtvlindertjes leggen eind augustus, begin september de eitjes, waar het volgend voorjaar die rupsen weer uitkomen.

Wat kunnen we nu concreet doen? Bij het jaarlijkse onderhoud van de nestkastjes dit najaar zullen we mezenkastjes verplaatsen naar eiken en 20 tot 40 extra mezenkastjes en spreeuwenkasten bij plaatsen. Zodoende stimuleren we deze vogels op ons terrein, die zich tegoed zullen doen aan de eikenprocessierupsen. 

Verder zullen we samen met de greenkeepers de biodiversiteit rondom eikenbomen versterken, door aanplant van nieuwe struiken en extra aandacht voor het beheer van de rough. Dat lokt, voedt en versterkt de genoemde insecten, de natuurlijke vijanden van de rupsen. 

Zijn we dan volgend jaar van die vermaledijde eikenprocessierups af? Nee, dat zal niet zo snel lukken. Sowieso is de overlast afhankelijk van de weersomstandigheden, maar de natuurlijke bestrijding heeft ook tijd nodig. Zo werkt dat nou eenmaal in de natuur.

Groet van uw Natuurcommissie,

Rob Gabriels en Wim Engels

← Terug naar nieuws-overzicht